Casa de Lourdes

wonderfull worldIk blijf mij verbazen over de healings van Paul. Het lijkt alsof er steeds een nieuwe laag wordt afgepeld. Onlangs was er bezoek van Stella.

 

 

Ze worstelt al sinds haar achtste met problemen aan haar linkerbeen en hinkt al jaren met een brace op krukken. Al snel komen we bij de wortel van het probleem, dat te maken heeft met gebrek aan vertrouwen en het volledig in het leven durven te staan. Stella vertelt dat ze steeds van de pijn ‘wegloopt’, anders wordt ze waanzinnig. ‘Dat is juist wat je niét moet doen’, leg ik uit. ‘Je gaat er naar toe!’ We doen een korte oefening. De healing die daarop volgt is zó intens, ook voor mij.

Als ik mij opmaak voor een zalig tripje, loopt het anders dan gedacht. Ik je zal niet vermoeien met alle fysieke sensaties en hoe een bonkend lijf aanvoelt. Als ik niet in de healing zou zijn, was ik er bang van geworden. Dan opeens zie ik een woedend kind dat schrééuwt van verdriet. Ik weet meteen dat ik naar de oer-wond kijk. Om het kind staat een kring van lichtwezens met Paul majestueus in het midden. Mijn aandacht is zowel gericht op het kind als op de pijn die mij zowat de adem beneemt. Alles voelt op een vreemde manier warm en verkrampt. ‘Dankjewel, dankjewel,’ zeg ik tegen de pijn. Waarom zeg ik dankjewel? Dan verandert het kind in een stralende baby van schitterend verblindend licht. Ik kijk dóór de pijn en wéét dat daaronder alleen maar liefde is. En ik weet ook dat als dit vandaag niet was gebeurd, ik hier ziek van had kunnen worden. Vele malen ben ik in de kelder gedoken, deze keer kwam ik echter in de diepere krochten van mijn geest. Een thema blijft net zolang spelen totdat het volledig opgelost is. Na afloop van de healing komt mijn lichaam weer tot rust. Ook Stella is ver weg geweest. Paul zegt dat ze moet opstaan, en dan, voor de eerste keer in drie jaar, loopt ze een stukje zonder krukken. Het is indrukwekkend en als ze weggaat vergeet ze haar brace. Hoe Stella de middag heeft ervaren, vertelt ze in een mail.

Lieve Paul en Lilian, 

Mijn oprechte diepe, diepe, diepe dank voor jullie liefdevolle ontvangst in jullie met Liefde gevulde fijne huis en helemaal voor de healing en enorme transformatie die er heeft plaatsgevonden en gaande is. Heftig en intens maar heel wenselijk, belangrijk, en betekenisvol. Ik zie er anders uit, mijn hele huid is anders, mijn handen zijn veranderd. Ik voelde vanmorgen weer een kracht die ik lang niet gevoeld heb. Mijn been die vaak blauwpaars, dik, zo koud was. Mijn voet was gisteravond voor het eerst en nu ook warm en veel beter van kleur. Zo’n groot verschil. Een wonder. Het voelde als een heftige healing. Ik heb mijn brace vergeten. Ik moest toch in een flits denken aan John of God waar veel krukken… achterblijven.

Inderdaad bij John of God staan veel krukken, maar ook in Lourdes. ‘Casa de Lourdes’, ik zie de vele protheses al in de vijgenboom hangen. Liefde is de bakermat van wonderen. Als liefde zich met liefde verbindt vindt genezing plaats en Paul is een en al liefde. Genezing gebeurt in de geest, daar gaat het om, maar soms, en steeds vaker, reageert het lichaam onmiddellijk. Ook bij mij was dit het geval waarbij ik moest kijken naar diep weg gestopte emoties. Stella zweet die nacht en wordt een aantal keer wakker. Ik ben zowat in een coma en slaap twaalf uur achterelkaar. De volgende morgen voelt mijn lichaam als nieuw en merk ik een verandering in mijzelf. Een van mijn minder leuke kanten is dat ik ongeduldig en daardoor geïrriteerd kan zijn. Nu voel ik me rustig, zacht, bevrijd. De vrede die ik al een tijdje voel verdiept zich. Ik ben benieuwd hoe het Stella zal vergaan, maar het is mij wel duidelijk dat pijn ons iets te zeggen heeft. Als je er bij kunt blijven en de boodschap kunt horen, brengt het je bij gevoelens en overtuigingen die je niet dienen. Pas al je bewust bent, kun je iets keren. Dan nemen we afscheid van alle leugens die ons vertellen over kleinheid, angst en woede, en dan brengen we het naar de waarheid. We kiezen opnieuw: ‘Ik ben Liefde, één met de Bron! Ik ben heel, genezen, volmaakt.’

En zo wordt elk huis een Casa de Lourdes, … totdat de wereld in ons licht verdwijnt.

Liefs, Lilian

Wil je deze nieuwsbrief rechtstreeks ontvangen? Meld je dan aan op de voorpagina van deze website.