Hoe zit het ook alweer met Pinksteren?

Hoe zit het ook alweer met Pinksteren?

Hoe zit het ook alweer met Pinksteren?

 

Lieve Jij,

Vandaag en morgen is het Pinksteren. Hoera voor de extra vrije dag. Maar wat vieren we ook al weer? Kijk, het zit zo: met Pinksteren herdenken we dat de Heilige Geest werd uitgestort over de apostelen. Het is dan ook meteen de dag dat God zó dichtbij is, dat Hij rechtstreeks in contact met jou kan komen. Dat klinkt goed, maar is dat wel zo?

Pinksteren is altijd vijftig dagen na Pasen. De datum van Pasen wordt via een ingewikkelde berekening bepaald, aan de hand van de maanstand. Daarom valt Pinksteren elk jaar op een andere dag. Houdt God zich dan bezig met de kalender? Ik kan het me niet voorstellen. Volgens mij is God altijd bij ons en is de Heilige Geest voor iedereen beschikbaar. De mate waarin we dit kunnen ervaren hangt van onze eigen bereidheid af.  

Een relatie, of dat nu met God, je partner, je kind, je zus, of de buurvrouw is, is altijd gebaseerd op wederkerigheid. Er zijn twee manieren van leven. De ene is op angst gericht, de ander op liefde. Met angst kun je nooit tot een ware relatie komen, want je kunt de ander niet in je diepste kern binnenlaten. Je bent maar tot een bepaalde hoogte beschikbaar. Als die persoon ook nog eens iets doet wat je niet aanstaat, dan gaat de deur dicht. Er rijst een muur op en alles staat stil, want er wordt vooral gekeken door de bril van schuld. Deze houding doet alles teniet.

Iemand die op liefde is gericht, onthoudt zich van oordeel en staat open. Hij is niet bang voor de toekomst, maar leeft in het hier en nu en is in vol vertrouwen. Als je niets te verbergen hebt, kun je de ander binnenlaten tot op de bodem van je wezen. Dan beschouw je niemands aanwezigheid als vanzelfsprekend. Ieder individu is zo’n mysterie, dat dit mysterie bodemloos wordt naarmate je er steeds dieper in doordringt.  

Wie durft dat? Waarom zijn mensen bang om zich te laten kennen? Zelfs als alles over jou bekend is en je een open boek bent, wat valt er dan nog te vrezen? Wat kan je deren? Die angst is maar een misvatting, opgelegd door de samenleving, alsof jij jezelf moet verstoppen. Alsof jij jezelf moet beschermen, alsof je altijd klaar moet staan voor een gevecht, alsof iedereen je vijand is, alsof alles tegen jou is. Niemand is tegen jou. Zelfs wanneer je voelt dat er iemand tegen jou is, dan nog is hij niet tegen jou. Iedereen is in eerste instantie met zichzelf bezig, niet met jou.  

Maar wat dan? Wees gewoon open, altijd. Er mogen geen gesloten deuren zijn en je mag ook niemand buitensluiten. Wat je buitensluit wordt een deel van jezelf. Beter is om de dingen te omarmen en niet meer te verlangen dat de mensen veranderen naar jouw smaak. Dat is het begin.

Als twee zielen, twee harten, in elkaar opgaan, dan bevinden ze zich in het heilige moment. Als twee kernen met elkaar versmelten, fuseren, dan word je herboren in het besef dat alles een deel is van de schepping. Als er liefde heerst, voel je dat het bestaan goddelijk is en dat alles een zegen is. Jij bént een aspect van de Bron. God omringt jou waar je ook gaat. De Heilige Geest is áltijd met jou. Niet alleen met Pinksteren, maar in alle eeuwigheid.

Als je iemand liefhebt, verdwijnen de omtrekken van die persoon hoe langer en meer. De vorm lost op. Dat heb ik zo vaak meegemaakt met Paul. Dan verdween het lichaam, zag ik zijn Wezen, alleen maar licht. Ik heb het ook bij mezelf gezien. Dan kijk ik in de spiegel en opeens zie ik mijn ware Zelf. Ik vermoed dat dit komt omdat ik me steeds meer bewust ben, dat ik één ben met de Bron. Met Paul ben ik heel ver gegaan, zeker de laatste weken. Hoe dieper je in de ander doordringt, hoe meer je het goddelijke vindt. Niet alleen in de ander, maar ook in jezelf. Wat goddelijk is, is onsterfelijk.

Het eerste tipje van de sluier wordt altijd opgelicht via je medemens. Het valt niet mee om direct contact te hebben met het Alomvattende. Waar moet je beginnen? Bij de zelfliefde natuurlijk. De kosmische wet van liefde is uitbreiding. In het heilige moment onttrekt jouw wezen zich aan de tijd. Dan is het heden genoeg, hier is de stilte. In deze stilte vind je God, de Heilige Geest, de ander en jezelf. Of zoals Paul het zegt: ‘Eén met de Bron en niets anders!’

Wat betekent Pinksteren? Het is een dag als elke andere dag, waarbij we ons kunnen openen voor de herinnering aan de Bron en het goddelijke durven aan te nemen. Als dat niet lukt, kunnen we altijd de Heilige Geest vragen om bemiddeling. Nu en altijd.

Geniet van dit lange weekend,

Liefs, Lilian

Tags